چه رنگ مویی را برای موهایمان انتخاب کنیم؟

امروزه بسیاری از خانم‌ها موهای خود را رنگ می‌کنند اما بسیاری از آنها توجهی به تناسب بین رنگ انتخاب شده با موهایشان ندارند.

رنگ‌های گرم و سرد و تناسب آن با پوست صورت

رنگ‌های گرم مانند قرمز، نارنجی و زرد، رنگ‌های زنده و شفاف اند که چشم آنها را زودتر تشخیص داده و نزدیک تر به خود می‌بیند ولی رنگ‌های سرد مانند آبی، سبز و بنفش، رنگ‌های کدر و مات هستند که چشم آنها را دورتر می‌بیند. رنگ‌های گرم برای پوست‌های تیره و گندمی و اشخاص لاغر اندام و رنگ‌های سرد برای پوست‌های روشن، سرخ و سفید و چاق مناسب است.

توصیه‌هایی در مورد آرایش کامل و زیبا برای جشنها!

چگونه می‌توانید با یک آرایش مختصر به چهره تان مقداری تلألو دهید؟

من دوست دارم در طول یک جشن، شاد و جذاب به نظر برسم.

آیا فکر نمی کنید استفاده از چهل قلم نوع آرایش برای چهره، شما را احمق نشان دهد؟!

کاملا !!

هنگامی که محصولات آرایشی به صورت جزیی و کم، در صورت به کار برده شوند هم در سن خانم‌ها تملق می‌شود و هم زیباتر و طبیعی تر به نظر می‌رسند.
در طول روز برای آرایش تنها یک بار استفاده از لوازم آرایشی کافی می‌باشد، اما اگر می‌خواهید تا شب آرایش خود را داشته باشید، تا دو بار آرایش خود را تمدید کنید.
در کل شیک ترین حالت آرایش این است که بیشترین میزان رنگها برای آرایش چشم بکار رود و بقیه صورت به حالت گریم آرایش شود یعنی پوست را با کرم پودر و پنکیک صاف کرده و رنگ رژ و رژگونه را کمرنگ بزنید تا آرایشی شیک و زیبا داشته باشید.

دلیل داد زدن!!! ( فوق العاده خواندنی )

استادى از شاگردانش پرسید: چرا ما وقتى عصبانى هستیم داد می‌زنیم؟ چرا مردم هنگامى که خشمگین هستند صدایشان را بلند می‌کنند و سر هم داد می‌کشند؟

شاگردان فکرى کردند و یکى از آن‌ها گفت: چون در آن لحظه، آرامش و خونسردیمان را از دست می‌دهیم.

استاد پرسید: این که آرامشمان را از دست می‌دهیم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد می‌زنیم؟ آیا نمی‌توان با صداى ملایم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگین هستیم داد می‌زنیم؟

یا خدا اشتباه می‌کنه یا مامان!!

خدا به ما انگشت داده – مامان میگه،«باچنگال غذابخور»
خدا به ما صدا داده – مامان میگه،«جیغ نزن»
مامان میگه،«کلم بخور،حبوبات و هویج بخور»
ولی خدا به ما هوس بستنی شیره‌ای داده

حکایت سه شپش!(طنز)

یکی بود، یکی نبود. غیر از خدا هیچ کس نبود.

سه تا شپش بودند در ولایت جابلقا که با فلاکت و بدبختی زندگی می‌کردند. یک روز یک جلسه‌ی مشورتی گذاشتند که با هم مشورت کنند، ببینند چطور می‌توانند از این وضعیت خلاص شوند.

شپش اول گفت: «همه‌ی بدبختی ما از این است که حوزه‌ی فعالیتمان مشخص نیست. باید از هم جدا شویم، هر کداممان برویم سر وقت یک گروه خاصی.» دو شپش دیگر هم گفتند: «درستش همین است.» بعد تصمیم گرفتند هر کدام حوزه‌ی کارشان را مشخص کنند.